ЖЫЛЫМЫҚ
зат есім. 1. географиялық. Қыс айларында ауа температурасының 0 градустан жоғары көтерілу құбылысы. 2. Қыс айларында күннің жылуынан болатын кез. 3. Жылылау, жылырақ. 4. ауыспалы мағына. Бірсыдырғы, бірқалыпты өмір. Жылымық тартты. Күн жылына бастады, жылынуға бет алды.