ЖЕР-КӨК
зат есім. Жер де, көк те – бәрі, бүкіл әлем. Жеркөкке сыйғызбады. Тым асыра мақтады, шектен тыс мадақтады. Жеркөкке [ жер бетіне ] сыймады. а) Өзін қояр жер таба алмады, дегбірсізденді. ә) Қатты мақтанды. б) Орын табылмады; тым көп болды. Жеркөкте жоқ. Жұрттан бөлек, еш жерде кездеспейтін. Жеркөкті басына көтерді [ көшірді ]. Қатты дүрліктірді. Жеркөкті шарлады [ кезді ]. Көп жерді аралады.