ЖЕЛПУІШ
зат есім. 1. Әйелдердің ыстықтан қорғану үшін желпіп қолданылатын бүктемелі әрі жиылмалы сәндік бұйымы. 2. жергілікті сөз. Жылқы құйрығын қысқа ағашқа бекітіп жасаған, маса, сона, шыбыншіркейден қорғану үшін қолданылатын құрал. 3. техникалық. Астықты ұшырып, қауызынан тазартатын мәшине. // Желпитін, желпуге арналған. Желпуіш қанаттылар. зоологиялық. Дене тұрқы 23 смдей, денесі бөліктерге бөлінген, үш жұп аяғы бар, алдыңғы қанаттары редукцияға ұшырап, артқы қанаттары ауқымды болып келетін жәндіктердің бір отряды.