ЖАРЫҚШАҚ
зат есім. 1. Жарылып, сызат түскен, шытынаған жер. 2. Жарылып, сызат түскен жерлері арқылы бөлектеніп тұрған бүтіннің бір бөлігі. 3. Темір, ағаш, тас, сүйек сияқты қатты заттың сынығы. 4. ауыспалы мағына. Қаяу, кірбің, кикілжің. 5. ауыспалы мағына. Мін, кемшілік, ақау. // Жарылған, тілім, тілім болып кеткен. Жарықшақ дауыс. Тарғылданып шығатын жағымсыз дауыс. Жарықшақ тас. Табиғи яки жасанды тастарды ұсақтау арқылы алынатын құрылыс материалы. Жарықшақ түсті. Көңілге қаяу салды.