АҚАУ
зат есім. 1. Заттың сынған, шытынаған, бүлінген, жарылған жерi, жарықшақ. 2. медициналық. Ауру, денсаулыққа келген зиян, дерт. 3. ауыспалы мағына. Малдың кемістігi, мүкістігi. 4. Кемшілік, мін. 5. Қате, біл местік. 6. ауыспалы мағына. Көңілге түскен кірбің, дақ, түйткіл. Ақау біліндi. Кемшілік, бүліну байқалды, жа рышақ шықты. Ақау табусөз. техникалық. Материалдар мен бұйымдарды бүл дірмей, олардың ақауын бақылауға арналған әдістер жиынтығы. Ақау салды [ түсірдi ]. а) Көңілге кірбің салды, дақ салды. ә) Нұқсан тигіздi, зиян келтірдi. Ақау түстi. а) Бүліндi, сынды, жарылды, шытынады, зақым келдi. ә) Дертке шалдықты, денсаулығына зақым келдi. б) Ойын кірбің шалды, көңілге қаяу түстi.