ЕЛІК
зат есім. 1. зоологиялық. Таулы, бұталы, орманды жерлерді мекендейтін, бұғы тұқымдас жұп тұяқты, сүтқоректі кішірек аң. 2. ауыспалы мағына. Көз қуантар, көз тартар, сұлу, сымбатты қыз (ейел). Елік ауыз болды. жергілікті сөз. Қисыны кетті, ұйқаспады, байланыспады. Елік аяқ. Жылқы малының аяқтарының келісті біткенін білдіретін сөзқолданыс. Елік бас. Жылқы малының бас бітімінің едемілігін білдіретін сөзқолданыс. Еліктің лағындай [ асығындай ]. Шағын ғана едемі, сымбатты; сүйкімді. Елік сезім. Незік, жастық сезім.