ДЕТЕКТОР
[ латын тілі. deteсtоr ] зат есім. 1. техникалық. Радиоқабылдағышта жоғарғы жиіліктің дауыс құбылтатын тербелісін төменгi жиілікке түсіретін аспап. 2. физикалық. Радиоактивтi не жылулық сәулелердi, сондай-ақ әртүрлi бөлшектердi (мыс., бета бөлшектер, нейтрондар, протондар, т.б.) тіркеуге арналған физикалық құрал. 3. заң. Тергелушінің психикалық күйін тексеру арқылы жалған ақпаратын әшкерелейтін құрал, тәсіл.