БҰРАҢ
1омоним сын есім. 1. Бұрылысбұлтарысы бұлтағы көп, ирелеңдi. 2. ауыспалы мағына. Қиынқыстаулы.
Значение слова
БҰРАҢ
2омоним Елік. Ирелең еткен, бұралаңдаған қимылды бейнелейтін сөз. Бұраң басты. Бұралаңдап, сызылып сәнмен жүрдi. Бұраң бел. а) бейнелі сөзқолданыс. Әйел адамның нәзік, талдырмаш, қыпша белi. ә) п о эт. Бой тұрқы әдемi, сұлу мүсіндi, келістi әйелмағынасында. б) Өсімдіктің жіңішке, нәзік, ұзын, тік сабағы мағынасында. Бұраң еттi. Қиралаң еттi, бұралаңдады. Бұраң қақты. а) Ирелеңдеп бұралаңдады. ә) Әрлi-берлi қозғалып қиралаңдады.