ОҚШАУ
үстеу. Өзгеден жеке-дара, бөлек, оңаша. Оқшау қалған жартастай. бейнелі сөзқолданыс. окказ. Оңашаланған, топтан бөлектенген күйде. Оқшау сөз. лингвистикалық. Сөйлем ішінде басқа сөздермен синтаксистік байланысқа түспей, айтылуда дауыс ырғағымен өз алдына бөлектене, оқшаулана жұмсалатын сөздер мен сөз тіркестері.