БЕЙІЛ
зат есім. cөйл. Пейіл. Бейіл бермедi [ қылмады ]. Жылы шырай танытпады, иман жүз, ықыласты көңіл көрсетпедi. Бейіл салды [ бейілi ауды ]. Көңілi, ықыласы түстi, ден қойды. Бейілi бұзылды. Ниетi өзгердi, жаманшылық ойлады. Бейілi кең. Қолы ашық, жомарт, мырза. Бейілi кеңідi [ ендi ]. Жаны жадырады, көңілдендi, тарынбады, көңілi түстi. Бейілi қашты [ кеттi, тарылды ]. Ниетi бұзылды, қолы тарылды, iштарлық еттi, сараңдық жасады. Бейілi тарихи. Көзi тоймайтын сараң, ниетi бұзылған, жаман ойлы адам.