АЛӨКПЕ
зат есім. в етістік. 1. Көбіне сиыр малында кейде қой, ешкіде де ұшырасатын, ауру малдың өкпесi қанталап, көкірек қуысына сарысу толып кететін жұқпалы iндет. 2. Аттың қатты шабыстан дем жетпей, аласұрған күйi. Алөкпе болды. Қызылтанау болды, алыпұшты. Алөкпе келгір. қарғыс сөз. Алөкпе iндетіне шалдық, алөкпемен ауыр деген мағынада айтылады.