ІЛ
= етістік. 1. Қандай да бір затты бір нәрсеге асу, көлденең, көлбеу тұрған нәрсеге қою. 2. Есіктің тиегін (ілгегін) салу, бекіту. 3. Қыран құстың жемін ұстауы, бүруі, көтеріп әкетуі. 4. ауыспалы мағына. Сөзбен қағыту, іліпшалу. 5. ауыспалы мағына. Үстіне кию, жамылу. Іліп алар. а) Өңi бүтін (киім), тәуір (зат). ә) Жарамды, жібi түзу, iске татыр. іліп алды. Алдыңғы қатарлы, айтарлықтай. Іліп алып кетедi. Оп-оңай меңгеріп кетедi, тез игередi. Іліп әкеттi. а) Жып еткізіп, көз iлестірмей алып кеттi. ә) Сөзін, iсін қоштай кеттi, мақұлдады; жалғастырды. іліп жалағандай. а) Тамақты дәмді қылып, құмар қылатындай етіп пісіргенде айтылатын сөз. ә) Үй ішінің тап-тұйнақтай жиналып тұрғанын көргенде айтылатын сөз. іліп кетті. а) Ұрлап кетті, жымқырды. ә) Сөзбен сынады, мінеді. б) Алып кетті. іліп қақты. Сөзбен шалып өтті, қағытты, кекетті. іліп салып. Тез арада, бас салып, жылдам.