ҚҰМАР
1омоним [ араб тілі. ] сын есім. 1. Ынтық, ынтызар; асық. 2. Әуес, үйір, құштар, қызықтағыш. Құмар болды. а) жағымды. Ынтықты, құмартты, құштарланды. ә) жағымсыз. Етi үйреніп кеттi, әдетке айналдырды; ессіз әуестендi. Құмардан шықты [ құмары тарқады, қанды, басылды ]. Көңілі жай тауып, ләззат алды, әбден риза болды; мауқы басылды, рахаттанды. Құмар қылды. Жанына от салды, ынтықтырды. Құмары қанды. Қарап көріп, құмардан шықты; шері тарқады, рақатқа батты. Құмары тарқады. Көңілі жай тапты, рахаттанды.