ШЫМЫЛДЫҚ
зат есім. этнографиялық. 1. Төсекорынды басқалардың көзінен көлегейлеу, тасалау үшін ұсталатын перде. 2. Сахнаны ашыпжауып тұратын сәнді перде. Шымылдығың желбіреп [ желпілдеп, желкілдеп ] тұр ма? кекесін. Қайда асығасың, үйіңде жас жұбайың күтіп отыр ма деген мағынада. Шымылдық пеш. Үш құдық етіп кірпіштен қаланған мұржасы бөлмені екіге бөліп тұратындай етіп салынған жұқа пеш.