ШҰБЫРТПА
1омоним зат есім. 1. Шұбыртып, ұзақ, бос айтылған, үсті-үстіне бастырмалатып айтылған сөз. 2. сөйлеу. Ұзақ айтылатын терменің түрі. Шұбыртпаға салмай. Шұбатпай, сенделтпей.
Значение слова
ШҰБЫРТПА
2омоним зат есім. сөйлеу. 1. Мандам (маңқаға ұқсас жылқы ауруы). 2. жергілікті сөз. Топалаң індетінің жергілікті атауы.
ШҰБЫРТПА
3омоним зат есім. этнографиялық.қолөнер. 1. Сәукеленің құлақбауы. 2. Алқа, моншақ. 3. Шынжыр.
ШҰБЫРТПА
4омоним сын есім. 1. Үсті-үстіне босқа, ұзақ айтылған. 2. Шұбатылған, ұзын. Шұбыртпа сөз. Бастырмалатқан, үдемелеткен, артық сөз.
Слова из толкования
ұзақбосүсті-үстінесөзсөйлеусалмаймандамұқсасжылқыжергіліктітопалаңэтнографиялыққолөнералқамоншақшынжырбосқаұзын