ШОҚЫ
зат есім. 1. Төбенің, жотаның ең биік жері, ұшы. 2. географиялық. Жұмыр немесе шыңды таулар мен төбелердің жалпы атауы. 3. ауыспалы мағына. Қол жеткен табыстың, жетістіктің шыңы.
зат есім. 1. Төбенің, жотаның ең биік жері, ұшы. 2. географиялық. Жұмыр немесе шыңды таулар мен төбелердің жалпы атауы. 3. ауыспалы мағына. Қол жеткен табыстың, жетістіктің шыңы.
= етістік. Құстың бір нәрсені тұмсығымен шұқып, теріп жеуі. Шоқып жіберу. саятшылық. Құстың өткір де үшкір тұмсығымен тістеп алуы, қыран құстың қолға алғаш ұсталып, қамауға үйрене алмай жүрген кезінде істейтін әрекеті.