ШОҚТЫҚ
зат есім. 1. Малдың екі иығының түйіскен жері, басы; иықтық. 2. ауыспалы мағына. Таудың, төбенің ең биік жері, ұшар басы. 3. Жылқының жауырын тұсындағы жотасы. Шоқтығы асты. Мерейi үстем болды, артты. Шоқтығы биік. а) Басқалардан білім дәрежесi артық, мәртебесi жоғары. ә) Орны бөлек, дара, ерекше. Шоқтығы биіктедi. Мәртебесi көтерілдi, мерейi үстем болды. Шоқтығы көтерілді. Мерейі үстем болды, мәртебесі артты.