ШАЛ
1омоним зат есім. көнерген сөз. Қора-қопсы.
1омоним зат есім. көнерген сөз. Қора-қопсы.
2омоним зат есім. қара п. 1. Қария, қарт. 2. әлеу. Өз үйіші шаруасымен айналысатын, әлеумет ісінен сырттай жүретін, бала-шаға қамында өзімен-өзі болған қарт кісі. Шал болды. Қартайды, қаусады.
3омоним зат есім. көнерген сөз. Боз, ақ. Шал құйрық. зат есім. Жылқының құйрық қылының ақ араласқан, ақшылдау біткен түрі.
1омоним= етістік. 1. Күресіп жүрген адамды жығу үшін оның аяғын қағып қалу немесе іштен іліп алу. 2. Арқанды, жіпті қазыққа я ағашқа тартып, орап байлау. 3. Оттың, өрттің бір нәрсені шарпуы; аздап күйдіру. 4. ауыспалы мағына. Біреуді сөзбен шенеу, кекетумұқату. Шалып байлау. Бiр нәрсенi ары-берi айналдыра орап бекітетін байлаудың түрi. Шалып тігу. кәс. Кесте өнерінде бізкестемен тіккен сияқты қос ілмек болып түсетін тігіс түсіру тәсілі.