ҮРЕЙ
1омоним зат есім. 1. Зәре, құт, қорқыныш. 2. психол. . Жалған немесе шындық қауіптерден жаппай үрейлену. Үрейге батырды. Қорқытты, шошытты, үрейлендірдi. Үрей биледі. Қорқыныш ұялады, құты қашты, үрейленді. Үрей кеуледі. Қорқыныш кірді, жатқызбады, маза бермеді. Үрей кірді. Қорқыныш ұялады. Үрей салды. Үрей туғызды. Үрей туғызды. Қорқытты, шошындырды. Үрейі жоғалды. Қорықпады. Үрейі қашты. Зәресі кетті, қорықты. Үрейін алды. Зәресін алды, үрейлендірді; қорқытты. Үрейі ұшты. Зәреқұты қалмады, қатты қорықты. Үрейi шапшыды. Үрейленді, үрейі ұшты.