ЗӘРЕ
1омоним зат есім. 1. Үрей, қорқыныш. Зәре жоқ. Жүрегі тас төбесіне шықты, қатты қорықты. Зәре қашты. Үрейі ұшты, қорықты. Зәресі [ жаны ] зәр түбіне кетті [ жетті ]. Қатты қорықты, құты қашты, үрейі ұшты. Зәресін зәр түбіне жіберді. Қорқытты, шошытты, үрейлендірді. Зәресі қалмады. Үрейі ұшты, қатты қорықты. Зәресін [ зәрені ] алды. Қорқытты, үрейін ұшырды, үрейлендірді. Зәресін ұшырды. Қатты қорқытты, үрейін ұшырды. Зәресі [ жүрегі ] ұшты. Жаман қорықты, үрейленді.