ЫРЫҚ
зат есім. 1. Өз қалауы, ыңғайы; ерік, ықтияр, билік. 2. Жігер, қайрат. Ырқына бағынды [ көнді ]. Айтқанымен, ыңғаймен жүріптұратын болды. Ырқына бағындырды [ жықты ]. Дегеніне көндірді, айтқанын істетті. Ырқына жібермеді [ қоймады ]. Уысында ұстады, бетімен кетірмеді, дегеніне көндірді. Ырқынан шықпады [ шыға алмады ]. Айтқанынан, ыңғайынан асып кете алмады. Ырқында [ ырқымен ] жүрді. Айтқанымен, ың ғайымен жүріптұратын болды. Ырық берді. Айтқанына, ыңғайына көнді. Ырық бермедi. Ырқына жібермедi, еркіне көнбедi, айтқанына жүрмедi. Ьқрыққа көнбеді [ көнген жоқ ]. а) Біреудің айтқанына мойынсынбады, дегеніне жүрмеді. ә) Бас бермеді. Ырық күші. спорт. Жаттығулар мен жарыстар барысында белсенділігі арқылы байқала тын спортшының мінезқұлқы.