ТҰСАУ
1омоним зат есім. 1. этнографиялық. Ат, түйе тағы басқа. мініс көліктің алысқа ұзап кетпеуі үшін аяғына салынатын қайыстан, жіптен істелген әбзел. 2. ауыспалы мағына. Қолбайлау, кедергі, бөгет.
Значение слова
ТҰСАУ
2омоним Тұса етістігінің қимыл атауы. Тұсау бойы. этнографиялық. 30–40 смдей көлемдегі азғана қашықтықты білдіретін халықтық өлшем. Тұсау кесу. этнографиялық. а) Сәби қаз тұрғаннан кейін тез жүріп кетсін деген тілекпен, жүрістұрысы ширақ адамға алдын ала дайындатқан ала жіппен баланың аяғын тұсап, қидыратын, кәдесі бар ғұрып, ырым. ә) Барымталау алдында аттың тұсауын қиып әкету. Тұсау салды. а) Малдың, төлдің ұзап, адасып кетпеуі үшін аяғына жіп байлап қойды. ә) Еркінен айырды. б) Тоқтатты, кедергі болды. Тұсауы кеңіді. Еркі қолына тиді, өрісі ұзарды. Тұсауы кесілгендей. Жүйіткіте, жосыла, босатылып жіберілгендей.