ТҰЛЫП
1омоним зат есім. Әртүрлі аң, мал терілерінен тігілген сырт киім, ішік.
1омоним зат есім. Әртүрлі аң, мал терілерінен тігілген сырт киім, ішік.
2омоним зат есім. Жас төлі өлген малды алдырқату үшін ішіне шөп, сабан тығылған бітеу тері. Тұлыпқа мөңіреген сиырдай. Бос алданып, көңіл жұбанышына сену, алданыш ету, жұбану. Тұлыпқа мөңіреді. Босқа алданды, жоққа жұбаныш етті.
3омоним зат есім. спорт. Кейбір спорт түрлерінде жаттығулар өткізу үшін адам бейнесінде жасалған қуыршақ.
4омоним зат есім. жергілікті сөз. Ешкі терісінен істелген үлкен ыдыс.
5омоним зат есім. жергілікті сөз. Пейіл, ниет.