СҮРГІН
зат есім. 1. Неше түрлі азабы көп әуре-сарсаң, қыспақ, қым-қуыт сергелдең; қуғын. 2. Қарбалас шақ. 3. жаңасөз. Табиғат апаты, өзгеріс (катаклизм). Сүргінге түсті. Қуғын көрді, ұйқытұйқысы шықты. Сүргін етті. жергілікті сөз. Соттады, жапты. Сүргін көрді. Қуғындалды, қашыппысты. Сүргін салды. Тасталқанын шығарды, ойран салды.