САРҚЫТ
1омоним зат есім. 1. этнографиялық. Дәстүрлі қазақ қоғамындағы ежелден келе жатқан салттың, ырымның бірі бойынша, үйдегі балалар мен үлкен кісілерге, келіндеріне қонақтан, тойдан келген кісінің құрт, ірімшік, кәмпит сияқты т.б. ауыз тигізуіне әкелген дастарқан дәмі; жақсы қасиеттері жұғысты болсын деп ырымдап жеуге болатын қонақтан, үлкен кісілерден қалған тағам. 2. этнографиялық. Той сарқыты. 3. жағымсыз. Біреудің асының қалдығы. 4. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің сақтап қойған соңғы қалдығы (әдетте дәмдісі, ең жақсысы). 5. ауыспалы мағына. Ұрпақ; ізбасар, алдағы буынның, бұрынғы заманда өмір сүрген тұлғаның ісін, өнегесін жалғастырушы, оның үлгісінің кейінгі замандағы көрінісі. 6. ауыспалы мағына. Өтіп кеткен бір нәрсенің соңғы көрінісі, бұрынғының жұрнағы, сақталып қалған белгісі. Сарқыт ақыры. бейнелі сөзқолданыс. Соңында қалған, жолын қуған ұрпақ. Сарқыт ішті. а) этнографиялық. Жұғысты болсын немесе жасын берсін деп ырымдап, беделді, абыройлы, өнерлі немесе жасы үлкен адамның асынан қалғанды жеді. ә) Біреуден қалған асты, қалдық, жұғынды жеді.