ПӘРМЕН
ир. зат есім. 1. Қарқынды екпін, күш, қайрат-жігер, тегеурінді қуат. 2. Әмір, бұйрық, тиісті жарлық. Пәрмен етті. Бұйырды, жарлық етті. Пәрмен қылды. а) Әмір берді, бұйырды, жарлық етті. ә) Тіледі, жалбарынды. Пәрмені күшті құдайай. д і н и. Құдіреті күшті Жаратқан ие деген мағынада.