НОҚТА
зат есім. 1. этнографиялық. Ауыздығы жоқ жүген тәрізді, мал басына кигізілетін ер-тұрман әбзелі. 2. ауыспалы мағына. Тыйым, кедергі. Ноқта ағасы. этнографиялық. Көштің басында жүретін (тұңғыш ұл) бастаушы. Ноқта киді. Ықтиярсыздыққа түсті, еркінен айырылды. Ноқтаға бас сұқты. Біреуге кіріптар болды, еркіндігінен айырылды. Ноқтаға басы керілді. Жуасыды, арыналқыны басылды. Ноқтаға басы сыймады. Біреудің еркіне бағынбады, бодауға көндікпеді, еркіндігін сақтады. Ноқтаға көнді. Жуасыды, мойынсұнды. Ноқтаға түсті. Ұсталды, тұтылды, біреуге тәуелді болды, бостандығынан айырылды. Ноқтадан басын алды. Біреудің, бір нәрсенің жетегінде кетпеді, өз ойымен жүрді, біреуге бағынбады. Ноқтадан басын алмады. Бiреудің билігіне көндi, мойынсұнды, өз дегенімен жүрмедi, өз ойы, пікірi болмады. Ноқта киді. Бодауға түсті, бас еркінен айырылды. Ноқта кимеген [ тимеген ]. а) Басына жүген, құрық ілмеген, асау. ә) Біреуге айттырылмаған (қыз бала). Ноқта қылып киді. Өзіне жаманат жапсырып алды. Ноқта салды. Еркіне бағындырды, ырқына көндірді, тежеп ұстады. Ноқта түсті. Басы байланды, кіріптар болды. Ноқта үзіп кетті. Өз еркіне кетті, біреудің қамқорлық, қарауынан ажырады.