МЕЙІЛ[ араб тілі. ] зат есім. 1. Ерік, ырық, қалау, ықылас. 2. сөйлеу. Мейір, бейіл. Мейілі білсін. Еркі білсін, қалауы білсін, өзі білсін. Мейілі соқты [ тартты ]. Көңілі, зауқы келді. Мейілi шаппады. Зауқы соқпады, көңілі болмады.