МЕЙІР
[ ир. ] зат есім. Ақ пейіл, ынта, ықылас, шапағат. Мейір кетті. Пейілі тарылды, қайырым жасамады, жақсылық қылмады. Мейірі ашылды. Мейірленді, еміренді, ықыласы ауды. Мейірі қанды. а) Шөлі басылды. ә) Көңілі толды, құмарынан шықты. Мейірі қатты. Мейірімсіз, қатыгез, рақымсыз. Мейірін қандырды. а) Молынан суғарды. ә) Құмарынан шықты, рахаттанды. Мейірін төкті. Бейілін салды, рақымын аямады, мейірленді. Мейірі түсті. Ниеті түсіп, ықыласы ауды.