СӨЙЛЕМ
зат есім. лингвистикалық. Аяқталған ойды білдіретін өзара грамматикалық байланыстағы сөздер тобы; тілдің грамматикалық заңдылығы негізінде қалыптасқан синтаксистік бірлік, адамдардың қарым-қатынас жасауы үшін жұмсалатын тілдік категория. Сөйлем құрады. лингвистикалық. Аяқталған ойды білдіретін сөйлем құрастырды. Сөйлем мүшелері. лингвистикалық. Сөздердің мағыналық тұрғыдан өзара тіркесуі нәтижесінде синтаксистік қызметте жұмсалатын сөйлемнің дербес бөлшектері. Сөйлемнің тұрлаулы мүшелері. лингвистикалық. Сөйлемдегі бастауыш пен баяндауыш мүшелер. Сөйлемнің тұрлаусыз мүшелері. лингвистикалық. Тұрлаулы мүшелердің маңына топтанып, соларды анықтап, толықтап, пысықтап тұратын сөйлем мүшелері; анықтауыш, толықтауыш, пысықтауыш.