ҚҰНТ
1омоним зат есім. Адамдағы ұқыптылық, жинақылық қасиет; ынта, ықылас, көңіл, ниет. Құнт [ құнты ] жоқ. Ебі, икемі болмады, ықыласы түспеді. Құнт қойды. Ықылас салды, зер қойды. Құнт қылмады. Көңіл бөлмеді, мән бермеді. Құнты жетпеді. Икемі келмеді, ебі болмады. Құнты кетті. Берекесі қашты, икемі кетті.