ҚОР-ҚОР
1 зат есім. Ішінде суы бар, екі жағы тесілген, бір жағында түтігі бар, төбе жағында темекі салатын орны бар, бөтелкеден немесе темірден жасалған шылым тартатын ыдыс.
Значение слова
ҚОР-ҚОР
2 зат есім. жергілікті сөз. этнографиялық. Қорықтық 1.
ҚОР-ҚОР
еліктеуіш сөз. Қызған оттың ішінен алған тасты не шоқты сұйыққа салған кезде шығатын дыбысты бейнелейтін сөз. Қор-қор етті. Шоқ не қызған тасты суға, сұйыққа салды, қорылдаған дыбыс шықты.