ҚИЫР
сын есім. 1. Алыс, жырақ, қиян, шалғай. 2. Шет, түкпір, бұрыш. 3. Шексіз, шетсіз, кең. 4. ауыспалы мағына. Асу, бел. Қиырға құлаш ұрды [ жайды ]. Алысқа талпынды. Қиырға шапты [ шырқады ]. Алысқа самғады, қиянға құлаш ұрды. Қиырдың қиыры. Алыстың алысы, шеттің шеті. Қиырдың қылаңындай тап болды. жергілікті сөз. Ойда жоқта, көктен түскендей тап болды. Қиыр жайлады. Елден оңаша, бөлек, жырақта болды. Қиыр жайлап, шет қонып. Елжұрттан бөлек, оқшау. Қиыр шалғай. Алыс жер, шет. Қиыр шет [ түкпір ]. Қиян шет, алыс.