ҚАУАШАҚ
1омоним зат есім. ботаникалық. 1. Бір, екі және көп ұялы, көп тұқымды, қақырайтын, біріккен құрғақ жеміс. 2. Өсімдік тұқымы (жемісі) орналасқан сауыт. 3. Гүлдің, мақтаның басы, қауашық. Қауашағы ашылған гүлдей. Ерекше, құлпырып. Қауашағы ашылмады. Жетілмеді, толыспады. Қауашақ ашты. Есейді, жетілді, өсті. Қауашақтан қарағандай. бейнелі сөзқолданыс. Қылтиып, ерекше сүйкімді кейіпте.