ҚАТЫР
зат есім. этнографиялық. саятшылық. Бүркіттің түскен аңының (қасқыр, түлкі т.б.) құлақ тесігіне күшпен батырып жіберу үшін ақбөкен, қарақұйрықтың үшкір мүйізінен жасалған аңшы құралы.
зат есім. этнографиялық. саятшылық. Бүркіттің түскен аңының (қасқыр, түлкі т.б.) құлақ тесігіне күшпен батырып жіберу үшін ақбөкен, қарақұйрықтың үшкір мүйізінен жасалған аңшы құралы.
1омоним = етістік. 1. Мұздату; қатайту, тоңазыту. 2. ауыспалы мағына. Жерге отырғызып кету, алдау. Қатырған шекер. жергілікті сөз. Құмшекерге су қосып қайнату арқылы жасалатын қант түрі.
е л iк. Қатырлап, қатты шыққан дыбысты бейнелейтін сөз. Қатыр еттi. Қатырлаған қатты дыбыс шықты.