КИЕ
зат есім. мифологиялық. 1. Қандай да бір заттың немесе тіршілік иесінің ерекше тылсым күшке ие қасиеті. 2. Қазақы нанымсенім бойынша, өзен-көл, ормантау, малқұстардың қорғаушысы, пірі болады деген түсінік, қорғаушы, желеп-жебеуші. 3. ауыспалы мағына. Қамқоршы, қожайын. Киесі атты. Қарғысқа ұшырады. Киесі кетті. Дегбірі қашты, мазасы кетті, ыңғайсызданды. Киесін тартты. Азабын көрді. Киесі түсті. Құсы түсті. Киесі ұрды. Қарғысқа ұшырады, кәріне тап болды.