ҚАРАБАРҚЫН
1омоним зат есім. өсімдік. Сор, ащы жерге өсетін, биіктігі жарты метрдей қатты бұта.
Значение слова
ҚАРАБАРҚЫН
2омоним сын есім. 1. Қалың ну, жынысты. 2. Кескіндер мүлде көрінбей тұтасып кететіндей қараңғы, қою қараңғы. 3. Қараңдаған, қараңдапбұлдыраған, қошқыл қара түстi. Қарабарқын тартты. а) Қараңғыланды, қараңғы қоюланды. ә) Қара қоңыр түске ендi, кескінi көрінбей кеттi, мұнартты.