ҚАЛ
1омоним [ ир. ] зат есім. 1. Теріде болатын әртүрлі дақ. 2. медициналық. Тері дамуының ақауы.
Значение слова
ҚАЛ
2омоним зат есім. жергілікті сөз. сөйлеу. Хал, жағдай.
ҚАЛ
= етістік. 1. Еш жаққа кетпей, бұрынғы орнында, сол жерде болу. 2. Бар болу, сақталу. 3. Мезгілді уақытқа үлгере алмай кешігу. 4. Керексіз болу, кәдеге аспау, ұмытылу. 5. лингâ. сөйлеу. Қолданылмау, архаизмге айналу, көнеру. 6. Мирас болу. 7. ауыспалы мағына. Алдыңғы қатарда болмау, кейіндеу. 8. Болымсыз формада келіп бірге, қатар жүру деген мағынаны білдіреді. 9. ауыспалы мағына. Дағдылы ісәрекеттен тыйылу. 10. ауыспалы мағына. Құру, кету, жойылу. Қала берді [ берсе ]. Тіпті, былайша айтқанда.