ХАЛ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Бойдағы қуат, әл-дәрмен, шама. 2. Тап болған жағдай, жай-күй. Халден кетті. Ойға алған ісін орындай алмайтын болды, мүмкіншілігі шектеулі болды. Хал сұрады. Аурудың халжайын біліп, көңілін сұрады, жайын білді. Хал үстінде. Дүние салу алдында, өлім аузында; өлі мен тірінің арасында, өлім аузында. Халі бітті. Әлі кетті, күшқуаты қалмады, қозғалуға да шамасы келмеді. Халі қиынға түсті. Жағдайы мүшкіл болды, қиындады. Халі мүшкіл. Жағдайы тым ауыр; жаман күйге тап болды. Халін [ халжайын, жағдайын ] сұрады. Жайкүйді, ахуалды білді.