КЕҢІРДЕК
1омоним зат есім. 1. анатомиялық. Көмейден басталып, өкпемен ұштасатын тыныс түтігі. 2. Алқым, тамақ өнеркəсібі. 3. ауыспалы мағына. Құлқын, тамақ өнеркəсібі. Кеңірдегінен алды. а) Тамағына шап берді, буындырды, қылғындырды. ә) Қыспаққа алды, састырды. Кеңірдек жыртысты. Қатты айғайласып ұрысып қалды. Кеңірдегін күнге, кіндігін айға iлдi. Күпіндi, iсіпкебіндi, мардымсыды. Кеңірдегін майлады. Пара берді. Кеңірдек барқыт. этнографиялық. Жол-жол барқыт. Кеңірдектен келді. Өте көп болды. Кеңірдектен кесілді. Өлтірілді, құртылды, морт кетті, сынды.