ИХСАН
[ араб тілі. ] зат есім.діни. 1. Құран бойынша діни міндеттерді өтеу, ғибадат ету кезіндегі шынайылық, екіжүзділікке қарама-қарсы ұғым. 2. теол. Сенім категориясы таза ақылмен анықтала алмайтындықтан және адам баласы санасының мүмкіндігі Алланы толық тануда шектеулі болғандықтан, дінді ақыл талқысына салмай қабылдау, оның барлық міндеттері мен ғибадаттарын тексерусіз орындау. 3. Ынталылық, ықылас, адал ниеттілік, кішіпейілділік. 4. ізгі амал, жақсылық. // Жарқын, игілігі мол. Ихсаны кесілмеген. Көкірегі ояу, иманы бар, ниеті адал, ізгілікті ұмытпаған. Ихсан қылды. ізгі амал, жақсылық жасады.