ҒИБАДАТ
[ араб тілі. ] зат есім. діни. 1. Құдай ға құлшылық, дінге бойсұнушылық. 2. Сиынатын, ұстанатын ереже, үлгi. Ғибадат еттi [ қылды ]. а) Құдайға құлшылық еттi, сиынды. ә) Киелi, рухы биік болған адамдардың зиратына, ғибадат орындарына барып, түнеп, Құдайға жалбарынып, тілегін айтты. Ғибадат орны. Құдайға құлшылық ететін жер.