ИТЖЕККЕН
зат есім. 1. тарихи. Ресей отаршылық бодауы кезеңінде ауыр қылмысты болғандарды жазалап, жер аударатын Солтүстік Сібір жақ. 2. Айдау, қылмысы үшін жер аудару жазасы. Итжеккенге айдады. тарихи. Ауыр қылмысты деп соттап, жазасына Қиыр Солтүстікке жер аударды. Итжеккенге айдатты. а) тарихи. Ауыр қылмысты деп соттатып, жазасына Қиыр Солтүстікке жер аудартты. ә) Алысқа, қиыр, қиянға жер аударды. Итжеккенде жүрді. Жаны қиналып, үнемі азап кешті, жанашырларынан жырақта жүрді.