ЗЫНДАН
[ ир. ] зат есім. 1. көнерген сөз. Тұтқынға, қолға түскен адамдарды қамап ұстау үшін жер астынан қазылған терең орыс тілі. 2. Түрме, абақты. 3. ауыспалы мағына. Түнек, қапас; қараңғылық. Зынданға салды [ тастады ]. Терең орға қамады; абақтыға жапты. Зынданға салды. Қамады, тас қапасқа, зынданға түсірді.