ЖЫРЫМ
1омоним зат есім. этнографиялық. Айыл не тартпаның ұшына жалғап, соларды байластырып бекітетін кішкене жіңішке қайыс. Жырым балақ. Әсемдік үшін жырық шығарып тігілген балақ. Жырым жеді. Ұсақ-түйек дүниелерді ұрлап-қарлап күн көрді, кәсіп етті.
1омоним зат есім. этнографиялық. Айыл не тартпаның ұшына жалғап, соларды байластырып бекітетін кішкене жіңішке қайыс. Жырым балақ. Әсемдік үшін жырық шығарып тігілген балақ. Жырым жеді. Ұсақ-түйек дүниелерді ұрлап-қарлап күн көрді, кәсіп етті.