ЖАРҚЫРАУЫҚ
сын есім. 1. Жарқырағыш, жарқылдақ, жарқ-жұрқ еткен. 2. ауыспалы мағына. Әсіреқызыл, формаға әуес, бояма. 3. Жарық, жарығы көп. // Жаңа жылда киімге, шашқа, бетке себетін жалт-жұлт еткен ұлпа. Жарқырауық жануарлар. Денесінен жарық сәулесін шығаратын жануарлар. Жарқырауық оқ. Жарық шығаратын, сәуле шашатын оқ. Жарқырауық тас. Зергерлік асыл тас.