ЖАЛ-ҚҰЙРЫҚ
зат есім. 1. Жылқының желке үсті мен құйыршығына өскен қалың қыл. 2. ауыспалы мағына. Сүйенер тірек, аға-іні, туған-туыс. Жалқұйрығын келте алды. Жастай қазаға ұшырады. Жалқұйрығын күзеді. а) Қысқартып, шұнтитты. е) тып-типыл етті, барынан айырды. Жалқұйрығы төгілген [ сүзілген ]. Әдемі, сұлу жылқы малы туралы айтылады.