ДЫМ
1омоним зат есім. Ылғал, сыз. Дым бүрікті. Ылғалдады, жаңбыр сіркіреді. Дым тартты. Ылғалданды, суланды.
Значение слова
ДЫМ
2омоним зат есім. Үн, дыбыс. Дымы бітті [ өшті ]. Үні басылды, үні шықпады. ә) Көзі құрыды, жоғалды, жойылды. Дымы құрыды. а) Шаршапшалдықты, діңкеледі, болдырып тұралады. е) Мысы құрыды. Дымын өшірді [ құртты ]. Аузын жапты, үнін шығармады. Дымын шығармады. а) Үнін өшірді, үндетпеді. е) Үндемеді, аузын ашпады. Дымын ішіне бүкті [ сақтады ]. Сырын ашпады. Дымын ішіне тартты. Үнін шығармай, тынып қалды. Дымы ішіңде болды. Тіс жарып ештеңе айтпады, үндемеді.
ДЫМ
3омоним Есім 1. Ештеңе, денеме, еш нерсе де. 2. Еш, ешбір, ешқандай. 3. Біржола, мүлдем. Дым білдірмедi [ білдірген емес ]. Ештеңе сездірмеді, түк байқатпады. Дым бітірмеді. Ешбір істі тындырмады, еш нерсе істемеді. Дым жоқ. Ештеңе жоқ, денеме жоқ. Дым көрмегендей. а) Еш нерсені де байқамағансып, білмегенсіп. е) Еш нерсеге жарымағандай. Дымы қалмады. а) Барлық нерсе жоқ болды, таусылды, бітті. е) Астыүстіне түсіп, бейек болды, жалпақтады. Дымын қоймай мақтады. Әбден, жеріне жеткезе мақтады. Дым татырмады. Ештеңе бермеді, аузына нер салғызбады, талшық тістеткізбеді. Дым сызбады [ тартпады ]. Тамақ ішпеді, нер татпады.
ДЫМ
5омоним үстеу. жерг, өте, тым, аса. Дым біткен. Мүлдем естімейді, керең, саңырау.