ДАҢ
1омоним зат есім. У-шу, айғай-ұйғай. Даң болды [ еттi, қылды ]. а) Басы қатты, не iстерін білмей, дал болды. ә) у-шу қылды.
Значение слова
ДАҢ
2омоним зат есім. жергілікті сөз. Даңқ, атақ. Даңға шықты. Атағы жайылды, мәлім болды. Даң болды. а) Аян болды, белгілi болды. ә) Састы, есi шықты. Даң қылды. Атағын шығарды, елге жайды. Даң салды. Улатып, шулатты; жар салды.