БҮРМЕ
1омоним зат есім. Көйлектің етегінде, жеңінде, жағада т.б. бүріліп тігілген әшекейлi қосалқы бөлігi. // Тiгісi жиырылған, бүгілген. Бүрме балақ. Балағының тігісi жиырылған, бүрілген (шалбар). Бүрме тігіс. кәс. Желбіршек, қос етек, бүрмелі жаға тәрізді киім бөліктерінің шетін жиырып тіккенде қолданылатын тігіс түрі.